Nickelback „Get Rollin’” (recenzja)

Przyjęcie w życiu postawy ukierunkowanej na zachowanie dystansu do świata i siebie to cecha charakteryzująca zarówno muzyków jak i twórczość zespołu Nickelback. Grupa jest jedną z tych na świecie, która posiada prawdopodobnie taką samą liczbę zwolenników jak i przeciwników, co w najmniejszym stopniu nie przeszkadza jej w wydawaniu kolejnych albumów. A najnowszym jest longplay zatytułowany „Get Rollin’”, który ukazał się 18 listopada 2022 roku.

Avantasia „A Paranormal Evening with the Moonflower Society” (recenzja)

Posiadanie licznego grona znajomych zarówno nam fanom muzyki jak i jej twórcom przynosi pewne korzyści. Z atutu tego podczas nagrywania kolejnych albumów korzysta niemiecki muzyk i kompozytor Tobias Sammet stojący na czele supergrupy Avantasia. 21 października 2022 roku formacja wydała dziewiąty już w swojej dyskografii longplay noszący tytuł „A Paranormal Evening with the Moonflower Society”.

Alter Bridge „Pawns & Kings” (recenzja)

Niewiele jest zespołów, które wydając swoje albumy utrzymuje ich stały, wysoki poziom. Jednym z nich jest amerykańska formacja Alter Bridge mająca już na swoim koncie siedem longplayów, a ostatni z nich zatytułowany „Pawns & Kings” ukazał się 14 października 2022 roku.

Stone Broken „Revelation” (recenzja)

Oryginalność brzmienia to cecha muzyki naszych ulubieńców mająca dla nas fanów istotne znaczenie. Współcześnie, kiedy liczba grup oraz solistów prezentujących swoją twórczość jest niezmiernie liczna odnalezienie takich wykonawców nie jest wcale łatwe.

Muse „Will of the People” (recenzja)

Zespoły i soliści w swojej twórczości poruszają się najczęściej w obrębie jednego gatunku muzycznego dowolnie czerpiąc z bogatego zbioru ich podgatunków. Taki opis charakteryzuje także dyskografię brytyjskiego tria Muse mającego już na swoim koncie dziewięć albumów studyjnych, z których najnowszy „Will of the People” ukazał się 26 sierpnia 2022 roku.

Saint Asonia „Intovert” EP (rezenzja)

Pełnowymiarowe longplaye, to takie, jakie najliczniej wydawane są przez zespoły i solistów, ale coraz częściej nasi rockowi, i nie tylko, ulubieńcy swoją twórczość przekazują nam w formie minialbumów składających się z kilku utworów.

Shinedown „Planet Zero” (recenzja)

O tym, że muzyka może być źródłem energii, przekonać może się każdy, kto poświęci czas i uwagę, by w skupieniu jej posłuchać. Już sam rytm perkusji i basu wywołać może szybsze bicie serca zaangażowanego słuchacza, a dynamiczne partie gitar u wrażliwych spowodują ciarki na plecach.

Black Veil Brides „The Phantom Tomorrow” (recenzja)

Muzycy rockowi to często osoby posiadające charakterystyczny, czasami nawet ekscentryczny wizerunek będący ich elementem rozpoznawalnym. Ale nawet najbardziej oryginalny wygląd czy też sposób ubierania się nie zastąpi talentu i ciężkiej pracy niezbędnych do osiągnięcia sukcesu w muzycznym świecie.

The Raven Age „Exile” (recenzja)

Gitary akustyczne to instrumenty sprawiające, że zagrane z ich pomocą kompozycje brzmią w specyficzny, nieco nawet magiczny sposób. Utwory takie mogą przybierać balladowy, stonowany wydźwięk, ale z drugiej strony zyskać zdecydowany rockowy charakter.

Slash feat. Myles Kennedy and The Conspirators „4” (recenzja)

Czy muzyk funkcjonujący w rockowym show biznesie od ponad czterdziestu lat jest w stanie zaskoczyć swoich fanów czymś ciekawym i oryginalnym? Otóż okazuje się, że jak najbardziej. A najlepszym tego przykładem jest gitarzysta Slash będący w swojej karierze członkiem rozmaitych zespołów, wykonawcą solowym, a wreszcie założycielem projektu, w ramach którego podjął współpracę z wokalistą Mylesem Kennedym i trzema innymi muzykami z The Conspirators.

Ravenscode „Fire and Storm” (recenzja)

 

Słuchanie albumów w całości to niemalże rytuał, do wypełnienia którego powinny zostać spełnione pewne warunki. Słuchacz przede wszystkim wybiera longplay, jaki chce odtworzyć, a który w danym momencie koresponduje z jego nastrojem lub upodobaniami. Decyduje o sposobie, miejscu oraz sprzęcie, z którego skorzysta i ostatecznie poświęca określoną ilość czasu, by oddać się przyjemności zanurzenia w muzyce.

Eclipse „Wired” (recenzja)

Każdy z nas, fanów muzyki mógłby wymienić przeróżne cechy charakteryzujące album doskonały. Wśród podstawowych i nieodłącznie związanych z perfekcją właściwości takiego wydawnictwa bez wahania można wymienić brzmienie całości, jej różnorodność, ale niepozbawioną wspólnych elementów decydujących o spójności takiego materiału, a także ogólny wydźwięk mający wpływ na to, czy twórczość danej formacji znajdzie swoich zwolenników.

Skillet „Dominion” (recenzja)

Często mówi się o tym, że pierwsze wrażenie, jakie wywiera na nas spotkana osoba ma istotne znaczenie dla dalszych kontaktów i może zdecydować o naszej sympatii lub antypatii do niej. Podobnie rzecz ma się w przypadku nowo poznawanej muzyki, kiedy już po pierwszym przesłuchaniu danego albumu możemy określić jakie uczucia wzbudziła w nas jego zawartość. I chociaż zarówno w przypadku ludzi jak i muzycznych wydawnictw nasza ostateczna opinia na ich temat powinna zostać zweryfikowana, to jednak pierwsze wrażenie może przesądzić o naszym nastawieniu do nich.

Hinder „Take It to the Limit” (recenzja)

Ballady to nieodłączny element albumów tworzonych przez zespoły rockowe, a także hard rockowe. Utwory te o stonowanych aranżacjach i nastroju, często nawiązujące do tematu miłości, doskonale wyważają zawartość longplayów o ciężkim gitarowym charakterze. Taką też rolę balladowe kompozycje spełniają na drugim w dyskografii amerykańskiego zespołu Hinder albumie zatytułowanym „Take It to the Limit”, który ukazał się w listopadzie 2008 roku.

Like A Storm „Okura” (recenzja)

Od wielu już lat oficjalnie wiadomo, że to nie sprzedaż płyt przynosi muzykom największe dochody, a ich konta zasilane są dzięki organizowanym na całym świecie trasom koncertowym. W ostatnich latach taki sposób zarabiania w znacznym stopniu utrudniła naszym ulubieńcom sytuacja związana z pandemicznym kryzysem. Zespoły i soliści radzili sobie z tym problemem organizując wirtualne koncerty oraz spotkania z fanami na rozmaitych wideo platformach.

Volbeat „Servant of the Mind” (recenzja)

Nie jest niczym zaskakującym, że muzyczny styl zespołów ewoluuje w miarę czasu ich istnienia. Fani poszczególnych grup śledzący dokonania swoich ulubieńców na przestrzeni lat są często świadkami mniejszych lub większych zmian na tym właśnie polu.

Eclipse „Monumentum” (recenzja)

Internet to wynalazek przynoszący nam – fanom muzyki wiele korzyści. Za sprawą jego globalnego zasięgu poznawanie twórczości zespołów z niemal każdego zakątka świata jest niezwykle łatwe oraz przyjemne. Niezaprzeczalną zaletą Internetu jest także możliwość przesłuchiwania oraz oceniania zawartości albumów jeszcze przed ich zakupieniem, jaką dają nam działające obecnie serwisy streamingowe z muzyką.

Stone Broken „All In Time” (recenzja)

Współcześnie działające zespoły rockowe inspiracje do tworzenia swojej muzyki czerpią często z twórczości doświadczonych kolegów po fachu. Naśladowanie dokonań jednej grupy mogłoby okazać się jednak zbyt oczywiste i nosić znamiona kopiowania, dlatego łączenie rozmaitych stylów wydaje się być bardziej oryginalnym rozwiązaniem. Echo takich działań słychać wyraźnie w twórczości brytyjskiej formacji Stone Broken, która swój pierwszy album długogrający zatytułowany „All In Time” wydała w styczniu 2016 roku.

Royal Bliss „Royal Bliss” (recenzja)

Muzyka rockowa jest bardzo plastycznym materiałem. W zależności od tego spod czyich rąk – instrumentów wypływa, przybiera specyficzną formę i treść. Jej ostateczny kształt to zazwyczaj efekt pracy wielu ludzi, ale podstawą jej tworzenia jest zaangażowanie muzyków, autorów tekstów oraz wokalistów.

Like A Storm „In Isolation, Vol. 4” (recenzja)

Tworzenie coverów przez naszych ulubionych wykonawców może mieć dla nas – fanów – edukacyjny aspekt. A to ze względu ma to, że takie zinterpretowane utwory słyszymy często po raz pierwszy w życiu.